
رواندرمانی چیست؟ | معرفی، کاربردها و انواع رواندرمانی
دکتر عباس مرزبان، مرکز مشاوره هدف·
رواندرمانی با استفاده از روشهای علمی به درمان اضطراب، افسردگی، وسواس و مشکلات روانی کمک میکند و سلامت روان را بهبود میبخشد.
رواندرمانی
رواندرمانی یا درمان روانشناختی، استفاده از روشهای علمی روانشناسی مبتنی بر تعامل منظم میان درمانگر و فرد بزرگسال است که با هدف بهبود سلامت روان، کاهش رفتارهای ناسازگار، اعتقادات نادرست، افکار منفی، تنظیم هیجانات و بهبود روابط و مهارتهای اجتماعی انجام میشود.
رواندرمانی تلاشی تخصصی برای کمکرسانی به افرادی است که با چالشهایی مانند بحرانهای شخصی، حملات شدید اضطرابی، افسردگی شدید، تمایلات خودکشی، ناراحتیهای ناشی از اعتیاد و سایر اختلالات روانی مواجه هستند.
هر درمانگر بر اساس یک یا ترکیبی از مکاتب درمانی آموزش دیده و متناسب با شرایط فرد، روش درمانی مناسب را انتخاب میکند. این روشها میتوانند از نظر مبانی نظری، ساختار جلسات و تکنیکها با یکدیگر متفاوت باشند.
جلسات رواندرمانی
جلسات رواندرمانی بهصورت منظم و در محیطی امن برگزار میشوند و میتوانند به شکل فردی، خانوادگی یا گروهی انجام گیرند. این جلسات معمولاً بهصورت هفتگی و هر جلسه حدود ۴۵ دقیقه برگزار میشود.
برقراری رابطه مبتنی بر اعتماد و ارتباط مؤثر میان مراجع و درمانگر نقش مهمی در اثربخشی درمان دارد. تداوم جلسات و تعهد فرد به فرآیند درمان از عوامل اساسی موفقیت رواندرمانی محسوب میشود.
آیا رواندرمانی تأثیر دارد؟
کارکرد رواندرمانی در بسیاری از افراد موجب بهبود کیفیت زندگی، افزایش رضایت فردی، کاهش نشانههای روانی و ارتقای عملکرد روزمره میشود. با این حال، میزان تأثیرگذاری درمان به عوامل متعددی مانند شدت مشکل، نوع اختلال، مهارت درمانگر و میزان همکاری مراجع بستگی دارد.
برای اثربخشی بیشتر لازم است مراجع:
جلسات را بهطور منظم دنبال کند
تکالیف درمانی را با دقت انجام دهد
مسئولیت تغییرات فردی خود را بپذیرد
در فرآیند درمان فعال و متعهد باشد
انواع رواندرمانی
درمان شناختی– رفتاری (CBT)
در این روش، درمانگر به فرد کمک میکند الگوهای فکری و رفتاری مخرب را شناسایی کرده و آنها را با افکار و رفتارهای سالمتر جایگزین کند.
درمان روانتحلیلی
این نوع درمان به بررسی تعارضهای ناهشیار، تجربیات کودکی و الگوهای عمیق روانی فرد میپردازد.
درمان فردی
درمان فردی به بررسی مشکلات شخصی مانند تغییر نقشهای اجتماعی، تعارضهای درونی، روابط بینفردی و رشد فردی کمک میکند.
رفتاردرمانی دیالکتیکی (DBT)
نوعی درمان شناختی–رفتاری است که بهویژه در درمان اختلالات شخصیتی، رفتارهای خودآسیبزننده، افکار خودکشی، مصرف مواد و تنظیم هیجانی کاربرد دارد.
روانکاوی
در این رویکرد، درمانگر به بررسی فرآیندهای ناخودآگاه و تأثیر آنها بر رفتار و هیجانات فرد میپردازد.
واقعیت درمانی
واقعیتدرمانی با تأکید بر مسئولیتپذیری فرد، انتخابهای آگاهانه و تمرکز بر زمان حال، به اصلاح رفتارهای نادرست و حل مشکلات زندگی کمک میکند.
مشکلاتی که با کمک رواندرمانی قابل درمان است
رواندرمانی میتواند در درمان یا بهبود مشکلات زیر مؤثر باشد:
مشکلات ارتباطی، استرس و خشم
اختلالات اضطرابی
افسردگی و آسیبهای روحی
حملات پانیک، فوبیا و ترسها
وسواس فکری–عملی
اسکیزوفرنی و اختلالات روانپریشی
انواع اعتیاد و بیخوابی
اختلالات اشتهایی و پرخوری عصبی
اختلالات شخصیت و مشکلات جنسی
جمعبندی
رواندرمانی فرآیندی علمی، ساختارمند و انسانی است که با هدف بهبود سلامت روان، افزایش خودآگاهی و ارتقای کیفیت زندگی انجام میشود. انتخاب روش درمانی مناسب و همکاری فعال مراجع، نقش مهمی در موفقیت این مسیر درمانی دارد.
[مرکز مشاوره و روانشناسی هدف]